|
|
|
|
Because I admire Dutch poet M. Vasalis (1909-1998), I have given a go at a translation of her well-known poem Brass band. The Dutch original is included at the bottom of the page.
My translation
BRASS BAND
The sun shone on the copper and gold,
bright and sharply shaped like thorns.
With gestures masculine and bold
the musicians took hold of their horns,
and loudly, with a sudden start
music erupted and flooded the yard;
with pride and joy, unshaken
music clear to all around,
that with each and every sound
conveyed the message to be taken.
And suddenly and in between
Two copper voices softly crying
- on the water surface, dark and green
two slender swans they came gliding
without a sound, like in a dream -
The instruments, as if they’d seen
seemed to follow without words,
searching for guidance by the birds.
A sadness warm, forgotten-long,
reverence for each common thing,
a sudden urge to join and sing,
and then to cry about this song:
this all filled my heart well-nourished.
I felt blue and too: encouraged.
---------------
From: Parks and deserts (1940).
Dutch poet M. Vasalis, 1909-1998
FANFARE-CORPS
De lucht scheen blinkend door de blaren,
bleek en volmaakt als glas geslepen
Met vaste manlijke gebaren
werden de horens aangegrepen,
en luidkeels, zonder schromen,
spoot de muziek tussen de bomen;
heldhaftig, trots. Een onverbloemde
voor elk verstaanbare muziek,
die aan het ademloos publiek
ieder gevoel met name noemde.
En even plots werd dit geklater
gedempt, twee koopren kelen weenden…
- over het donkergroene water
gleden twee smalle witte eenden
geluidloos als een droombeeld voort -
De horens, smekend en gesmoord
schenen hen dringend iets te vragen,
hen volgend met haast menslijk klagen.
Een warm en onverwacht verdriet,
eerbied voor de gewoonste dingen,
neiging om hardop mee te zingen
en dan te huilen om dit lied,
ontstond in mijn verwend gemoed.
Ik voelde me bedroefd en goed.
Uit: Parken en woestijnen (1940).
===============
Cairo, January 2007
Link
Siegfried Woldhek (illustration)
Met dank aan
